Pigment

De term "kleurmiddelen" omvat zowel de pigmenten, onoplosbaar in het suspensiemilieu, en de kleurstoffen die wel oplosbaar zijn.

Sommige natuurlijke minerale pigmenten en organische pigmenten, afkomstig van plantaardige of dierlijke stoffen worden niet meer gebruikt, evenmin als natuurlijke kleurstoffen.

Anorganische pigmenten
- Minerale pigmenten : titaandioxide, chroomgeel, ijzeroxide, Pruisisch blauw, enz. (metaaloxides of metaalzouten).
- Metaalpigmenten : poeders of pasta's van metalen zoals aluminium, koper of legeringen zoals messing.
- parelmoerpigmenten
Organische pigmenten
- Azo-pigmenten : gele, oranje of rode pigmenten
- Derivaten van ftalocyanine : deze pigmenten verlenen de inkt eigenschappen als maximale lichtbestendigheid en chemische weerstand en zijn enkel blauw of groen.
- Basische kleurlakken : men kan diverse basische kleurstoffen onoplosbaar maken door middel van complexe zouten (posfotungestate, fosfomolybybdate, silicomolybdate, cuproferrocyanure).
- Derivaten van dioxazine, quinacridon, indanthreen, isoindolinon, enz. en polyazopigmenten.
- fluorescerende pigmenten bij daglicht : gamma van kleuren gaande van groen tot rood.
- derivaten van rosaniline (alkaliblauw)
Organische kleurstoffen
Dit zijn kleurstoffen oplosbaar in water en/of talrijke andere oplosmiddelen.
De klassen kleurstoffen die we aantreffen bij de drukinkten zijn :
- de kleurzuren
- de kleurbasen
- de "vaste" kleurstoffen : metaalcomplexen (chroom, cobalt?) of aminecomplexen, oleaten of resinaten van een kleurbasis oplosbaaar in olie en tolueen, gebruikt als nuanceringsblauw voor de zwarte dagbladinkten.
- carbon black : in bijna alle zwarte inkten wordt carbon black gebruikt; met uitzondering van enkele flexografische inkten.